Gazze: İsrail finanslı kampanya yapay zekâ yanıtlarını şekillendirdi
ABD'ye sunulan belgeler, sahipliğini yalnızca kendi sitesinin en altında açıklayan bir düşünce kuruluşuna 100.000 dolar aktarıldığını gösteriyor.
Haberlere göre, ABD'de kayıtlı ve İsrail tarafından finanse edilen bir etki kampanyası, kullanıcılar Gazze'yi sorduğunda yapay zekâ sistemlerinin kendisine başvurma ihtimalini artıracak bir biçimde içerik yayımlıyor.
Geçen hafta Foreign Agents Registration Act kapsamında ABD Adalet Bakanlığı'na sunulan belgeler, reklam şirketi Piro'nun 12'den fazla içerik üretip bunları Hanover Institute for Public Policy adıyla yayımlamak için 100.000 dolarlık bir proje beyan ettiğini gösteriyor. Enstitünün sitesinin en altındaki bir not, içeriklerin Havas Media Germany adına Piro tarafından dağıtıldığını, bu şirketin de İsrail hükümetinin reklam ajansı LaPam adına hareket ettiğini belirtiyor.
Enstitünün raporlarının çoğunda yazar adı bulunmuyor; birkaçının başlığı ise bir bulgu değil, soru biçiminde. Bunlardan biri “Gazze'de bir açlık politikası var mı?” — bir kişinin arama kutusuna değil, bir sohbet robotuna yazması daha olası bir ifade.
Bir dizi sistemi test eden gazeteciler, ChatGPT ile Perplexity'nin Gazze, anti-Siyonizm ve antisemitizm hakkındaki bazı yanıtlarında enstitünün içeriklerine atıf yaptığını gördü. Ayrıca enstitünün ana sayfasının birebir bir kopyasının, müşterilerin yapay zekâ önerilerinde çıkma olasılığını artırmayı vaat eden teknolojiler satan Seattle merkezli Res şirketinin işlettiği bir sitede yer aldığını da tespit etti; kopya, gazeteciler şirkete ulaştıktan sonra kaldırıldı.
Piro'nun kurucu ortağı Daniel Rosenberg, firmanın FARA kaydında da açıklandığı gibi, doğru ve kaynaklı içerikleri kamuoyunun bilgisine sunmak üzere İsrail tarafından sözleşmeyle görevlendirildiğini söyledi; Res'in genel müdürü Hai Tran ise şirketinin rolünün kendi kamuya açık beyanında bildirildiğini belirtti. Daha önceki bir İsrail girişimine ilişkin belgelerin aksine, mevcut kampanyaya ait belgelerde yapay zekâ yanıtlarının şekillendirilmesi bir amaç olarak yer almıyor.
Bunu sıradan bir devlet reklamcılığından ayıran şey, bilgilendirmenin nerede durduğu. Enstitünün sitesine ulaşan bir okur sayfanın en altına inip yukarıdakilerin parasını kimin ödediğini görebilir; ancak sayfayı birkaç cümleye indiren bir sistem bu satırı yanıtına taşımaz, böylece kaynak bilgisi tam da iddianın okura ulaştığı noktada kaybolur.